REGIO - Vincent Cantrijn schrijft wekelijks over politiek en maatschappelijke ontwikkelingen in de regio. Deze week schrijft hij over 'pepernoten'.

Bijna 1 miljard euro had de gemeenteraad van Nijmegen afgelopen woensdag te verdelen tijdens het debat over de Stadsbegroting. Een gigantisch bedrag. Nou zijn er veel wettelijke taken die de gemeente moet uitvoeren. Daar is veel geld mee gemoeid. Toch blijven er meer dan genoeg euro’s over om eigen keuzes te maken. Verkeer, wonen, cultuur, welzijn, binnenstad, wijken.

De pot is verdeeld. Niet iedereen zal het met de gemaakte keuzes eens zijn. Logisch. De keuzes zijn gemaakt door de partijen die momenteel de meerderheid in de raad hebben na de verkiezingen van afgelopen maart. Zo is het democratisch spel; zo zijn de democratische regels.

Het waren niet alleen grootschalige zaken die besproken werden. Zo wil een meerderheid van de raad een reclameverbod op gemeentelijke abri’s voor auto’s, vliegvakanties en goedkope speklappen. “De bedrijven die daar achter zitten trekken zich weinig aan van de ondergang van onze planeet. Dat moet verleden tijd zijn”, aldus GroenLinks-fractievoorzitter Quirijn Lokker. Wat hem betreft moet er als de wiedeweerga onderhandeld worden met reclamebedrijven om bestaande overeenkomsten te actualiseren. Actualiseren als eufemisme voor verbieden, want dat is uiteindelijk de bedoeling.

Verantwoordelijk wethouder Jean-Paul Broeren stelde zich vooralsnog afwachtend op. Hij voorziet juridische problemen en het scheelt toch ook reclame-inkomsten. Ook bij hem de innerlijke strijd tussen dominee en koopman. Doet me denken aan het stuk gemeentegrond bij Ressen dat verkocht moet worden aan een restaurant. Ik schreef er een tijdje geleden over. GroenLinks ziet het liefst verkoop aan een restaurant dat zich richt op casual dining met duurzaam, plantaardig en lokaal geteeld eten. Ik heb nog nergens gelezen dat zo’n restaurant zich als koper gemeld heeft. Dominee en koopman. Wordt er principieel gewacht of toch gekozen voor het geld door verkoop van de grond aan een fastfoodketen?

Voorafgaand aan de raadsdiscussie over de Stadsbegroting hadden de zeven oppositiepartijen in innige samenwerking zes voorstellen ingediend om Nijmegen nóg socialer, veiliger en schoner te maken. Zo’n samenwerking van VVD tot Partij voor de Dieren en alles er tussen in was nog nooit vertoond in de politieke geschiedenis van Nijmegen. Deze eensgezinde handreiking zou de coalitie toch als muziek in de oren moeten klinken. Maar nee hoor. Er was geen enkele gunfactor voor de oppositie. Dus geen extra geld voor drugsvoorlichting op middelbare scholen. Wat me toch een stuk effectiever lijkt dan het verbieden van reclame voor speklappen.

Luister hier naar de column:

Politieke saamhorigheid is ver te zoeken door ijzerenheinig tegen een positieve opstelling van de gezamenlijke oppositie te zeggen: zoek het maar lekker uit met je nog socialer, veiliger en schoner. Terecht dat Paul Eigenhuijsen van GewoonNijmegen.Nu des duivels was. “Het zijn geen pepernoten waar we over praten”, zei hij tegen het college. Een prachtige metafoor als je 1 miljard euro aan het verdelen bent.

In gedachten zie ik Paul Eigenhuijsen bij de volgende raadsvergadering alle raadsleden trakteren op een zak pepernoten als ludiek verzoenend gebaar. Paul heeft, indachtig de naam van zijn partij, getrakteerd op gewone pepernoten. Een beetje vilein jennen richting GroenLinksraadsleden. Die willen alleen vegan en suikervrije pepernoten.

Vincent Cantrijn

Deel dit artikel