Vincent Cantrijn. Foto: RN7

Vincent Cantrijn. Foto: RN7

REGIO - Columnist Vincent Cantrijn schrijft wekelijks over politiek en maatschappelijke ontwikkelingen in de regio. Deze week schrijft hij over hamburgers.

Vanwege de Vierdaagse heeft u mij een weekje moeten missen. Laat ik er maar niet omheen draaien en eerlijk bekennen dat ik de drukte ontvlucht ben. Anderen moeten maar beoordelen of ik nu behoor tot de categorie ‘suf en saai’. Afgaande op alle rapportages, foto’s en video’s snap ik heel goed dat zelfs Joris Bouwmeister, directeur van de Vierdaagsefeesten, zich oprecht afvraagt of het niet een onsje minder moet met artiesten, podia en feestlocaties. Het uitgangspunt groot, groter, grootst zal daarom ter discussie worden gesteld in een evaluatie met alle betrokkenen. En dat is niet alleen met de horeca. Er zijn fundamentelere zaken te bespreken dan de prijs van de bierblikjes uit de supermarkten in de binnenstad.

Tekst gaat verder onder de audio:

In de negentiger jaren gebruikte toenmalig PvdA-raadslid Pieter Smals de term ‘hamburgerfeesten’. Gezien het zeer diverse aanbod aan foodtrucks tijdens de Vierdaagsefeesten is deze kwalificatie al lang niet meer van toepassing. Hamburgers liggen politiek gezien momenteel zeer zwaar op de maag. Zo zwaar, dat het college op verzoek van GroenLinks serieus overweegt om een nieuw restaurant langs de A325 bij de Ovatonde alleen toe te staan als het zich richt op casual dining met duurzaam, plantaardig en lokaal geteeld eten. Een nieuwe vestiging van McDonalds hoort niet tot deze categorie. De betreffende locatie is eigendom van de gemeente. Dus is het mogelijk om bij de gronduitgifte zo’n eis te stellen. Maar ik adviseer de gronduitgiftemabtenaren dringend om de voorgeschiedenis van de McDrive bij de Meubelboulevard aan de Wijchenseweg te bestuderen. Dat biedt interessant vergelijkingsmateriaal.

Toen die locatie in ontwikkeling kwam mocht er van de gemeenteraad best wel horeca komen. Maar absoluut geen disco. Een disco hoorde in de binnenstad. Daarom werd de grond verkocht aan een idealistische mafkees uit Maastricht die een paar avonden in de week rustige muziek zou verzorgen voor ouwe lullen die vroeg naar bed zouden gaan. In het weekend bleef de tent gesloten. Night Life was de naam. Daar had de raad geen bezwaar tegen. Helaas. Idealistische principes leverden toen al te weinig geld op. De idealistische mafkees ging failliet. Wat vooraf vooral niet mocht gebeurde toch. Er kwam een grote disco in het gebouw: the Matrixx. Omdat het bestemmingsplan geen verschil kende tussen idealen, principes en financiële realiteit. Ook die tent ging failliet. Monte Carlo kwam en vertrok na een noodgedwongen sluiting vanwege ernstige overlast. McDonalds benutte de buitenkans onder het motto ‘de locatie van de buurman is maar één keer te koop.’ De bestaande kleine vestiging werd zonder probleem flink uitgebreid. Onderschat de macht van friet en hamburgers dus niet. Nóg een voorbeeld? Bruls had een plek aangewezen waar boeren mochten protesteren tijdens de intocht van de Vierdaagse. Uitgerekend een frietkraam zorgde ervoor dat het boerenprotest niet doorging. De frietbakker arriveerde net iets eerder met zijn kraam op de plek waar hij altijd staat tijdens de intocht en de boeren dropen af.

Ben daarom niet verbaasd als de duurzame en plantaardige menukaart op enig moment wordt ingeruild voor friet met hamburgers.

Vincent Cantrijn

Deel dit artikel